Ροταριανός Όμιλος Κέρκυρας, Μήνυμα Προέδρου 2012-2013

sima


Μήνυμα προέδρου 2012-2013


Αγαπητοί φίλοι και Συνάδελφοι Ροταριανοί.

Το μήνυμα αυτής της Ροταριανής Χρονιάς μιλά για την Ειρήνη.

«Ειρήνη μέσα από την Προσφορά»

Ο Πρόεδρος Τανάκα θέλησε να μας ευαισθητοποιήσει για το μεγάλο αυτό Αγαθό. Κάνοντας ένα βήμα πιο πέρα, θέλω να τονίσω ότι, σύμφωνα με την ταπεινή μου άποψη, η επίτευξη της ειρήνης βασίζεται ή πρέπει να βασίζεται και στο θεμελιώδες Αγαθό που φέρει το όνομα Ελευθερία!

Λατρεύω την ελευθερία!

         Μιλώντας για ελευθερία θα πρέπει να γνωρίζουμε βαθύτατα την έννοιά της. Μία λέξη για την οποία πολλοί έχουν πολεμήσει και πολλοί έχουν αγωνιστεί.

«Λατρεύω την ελευθερία, αλλά θα ήθελα να τη βρίσκω πάντοτε θρονιασμένη ανάμεσα στη δικαιοσύνη και τον ανθρωπισμό».

Αυτή η φράση αποτελούσε το έρμα των πεποιθήσεων του Αδαμάντιου Κοραή σχετικά με τη σημασία της ελευθερίας. Ο σημαντικότερος για πολλούς εκπρόσωπος του Νεοελληνικού Διαφωτισμού είχε βαθύτατα κατανοήσει πως η έννοια της ελευθερίας από μόνη της δε σημαίνει και πολλά πράγματα!

     Ατέρμονες οι συζητήσεις σχετικά με τον προσδιορισμό της έννοιας «ελευθερία». «Ελεύθερος άνθρωπος είναι ο πλούσιος άνθρωπος» είπε ο Μαρξ, «ονομάζω ελευθερία το να μπορώ ανεμπόδιστα να σκέπτομαι ή να μην σκέπτομαι για κάτι, να κινούμαι ή να στέκομαι σύμφωνα με την εκλογή του πνεύματός μου», τόνισε ο Βολτέρος.

         Ο Πλάτων θα ορίσει την ελευθερία ως: «Αφείδια εν χρήσει και εν κτήσει ουσίας», δηλαδή ως απεριόριστη χρήση και απόκτηση ουσίας, πραγμάτων που συνιστούν πρόοδο και εξέλιξη του ανθρωπίνου είδους.

Για να γίνω πιο σαφής το ερώτημα είναι, αν οι νέες δυνατότητες και προοπτικές αποτελούν συντελεστές διεύρυνσης των ορίων της ελευθερίας μας. Για παράδειγμα, η θύελλα της ενημέρωσης που κατακλύζει καθημερινά τ’ αυτιά μας και την ψυχή μας συντείνει στην πορεία απελευθέρωσης του ανθρώπου;

         Γεγονότα, σχόλια, προτάσεις, πληροφορίες, χαμόγελα, προγνωστικά, μπολιάζουν τον απροστάτευτο δέκτη και δημιουργούν την ψευδαίσθηση του δικαιώματος της επιλογής. «Εσύ επιλέγεις, εσύ αποφασίζεις» ακούμε συχνά και η ψευδαίσθηση της αυτοβουλίας γίνεται η μεγαλύτερη πλάνη. Με άλλα λόγια, συνειδητά ή ασυνείδητα βιώνουμε μια πραγματικότητα που επιβάλλει περιορισμούς, όχι μόνο της ελευθερίας, αλλά και της ίδιας της ατομικότητας. Ο φόβος της περιθωριοποίησης λόγω διαφορετικότητας και ο κοινωνικός ρατσισμός που συνοδεύει συχνά πολλές φωνές διαμαρτυρίας προς τους μηχανισμούς μαζοποίησης και ιδεολογικής χειραγώγησης αποτελούν την πραγματικότητα της εποχής μας. Κατ’ επέκταση, ο σύγχρονος άνθρωπος κινείται και ονειρεύεται στα όρια μιας ελευθερίας αμφισβητούμενης, αν όχι φαινομενικής.

         Ανάλογα φαινομενική ελευθερία υπόσχεται ένα πολίτευμα στο οποίο η αναξιοκρατία, ο ξύλινος λόγος και το δίκαιο του ισχυρού έχουν αναχθεί σε παράγοντες αξιολόγησης νόμων και θεσμών. Ο σημερινός πολίτης, αφενός μεν αισθάνεται ασφαλής στα πλαίσια μιας μορφής κοινωνικής οργάνωσης που υμνεί το διάλογο, την ισότητα, τη δικαιοσύνη, αφετέρου δε κωφεύει μπροστά στο μέγεθος της απουσίας αυτών των αρχών από την καθημερινότητά του. Ο πολίτης σήμερα επενδύει στην παραγωγικότητά του και στο κυνήγι του ελεύθερου χρόνου. Ο μύθος του Σαββατόβραδου γίνεται το εφαλτήριο της απελευθέρωσης από τους φραγμούς της αβίωτης καθημερινότητας. Η ψυχαγωγία και οι προτιμήσεις της παρέας καταλήγουν μαζικές εκδηλώσεις εκτόνωσης και κοινωνικής προβολής, όπου παράγοντες όπως η μόδα, η διαφήμιση και η εξαπάτηση του Είναι, σαν ρεύμα λάβας, κινούν τα νήματα της επιλογής.

         Συμπερασματικά, θα κατέληγε κανείς στη διαπίστωση της κίβδηλης εικόνας μιας ελευθερίας που ορίζει μεγαλόστομα ο σύγχρονος τρόπος ζωής.

       Το ερώτημα ελεύθερος ή δέσμιος θα παραμένει πάντα ανοικτό για κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο. Οτιδήποτε κι αν υποστηρίξει κανείς δεν πρέπει ν’ αγνοεί εκείνο το σημείο σύγκλισης που αναβιώνει το όνειρο και επιβεβαιώνει το μεγαλείο της ανθρώπινης ύπαρξης: το μονοπάτι της εσωτερικής ελευθερίας. Αυτός ας είναι ο αγώνας μας και ο ποιητής μπροστάρης, γιατί:

«Θέλει Αρετήν και τόλμη η Ελευθερία»

Μήνυμα προέδρου 2012-2013

Αγαπητοί φίλοι και Συνάδελφοι Ροταριανοί.

Το μήνυμα αυτής της Ροταριανής Χρονιάς μιλά για την Ειρήνη.

«Ειρήνη μέσα από την Προσφορά»

Ο Πρόεδρος Τανάκα θέλησε να μας ευαισθητοποιήσει για το μεγάλο αυτό Αγαθό. Κάνοντας ένα βήμα πιο πέρα, θέλω να τονίσω ότι, σύμφωνα με την ταπεινή μου άποψη, η επίτευξη της ειρήνης βασίζεται ή πρέπει να βασίζεται και στο θεμελιώδες Αγαθό που φέρει το όνομα Ελευθερία!

Λατρεύω την ελευθερία!

         Μιλώντας για ελευθερία θα πρέπει να γνωρίζουμε βαθύτατα την έννοιά της. Μία λέξη για την οποία πολλοί έχουν πολεμήσει και πολλοί έχουν αγωνιστεί.

«Λατρεύω την ελευθερία, αλλά θα ήθελα να τη βρίσκω πάντοτε θρονιασμένη ανάμεσα στη δικαιοσύνη και τον ανθρωπισμό».

Αυτή η φράση αποτελούσε το έρμα των πεποιθήσεων του Αδαμάντιου Κοραή σχετικά με τη σημασία της ελευθερίας. Ο σημαντικότερος για πολλούς εκπρόσωπος του Νεοελληνικού Διαφωτισμού είχε βαθύτατα κατανοήσει πως η έννοια της ελευθερίας από μόνη της δε σημαίνει και πολλά πράγματα!

     Ατέρμονες οι συζητήσεις σχετικά με τον προσδιορισμό της έννοιας «ελευθερία». «Ελεύθερος άνθρωπος είναι ο πλούσιος άνθρωπος» είπε ο Μαρξ, «ονομάζω ελευθερία το να μπορώ ανεμπόδιστα να σκέπτομαι ή να μην σκέπτομαι για κάτι, να κινούμαι ή να στέκομαι σύμφωνα με την εκλογή του πνεύματός μου», τόνισε ο Βολτέρος.

         Ο Πλάτων θα ορίσει την ελευθερία ως: «Αφείδια εν χρήσει και εν κτήσει ουσίας», δηλαδή ως απεριόριστη χρήση και απόκτηση ουσίας, πραγμάτων που συνιστούν πρόοδο και εξέλιξη του ανθρωπίνου είδους.

Για να γίνω πιο σαφής το ερώτημα είναι, αν οι νέες δυνατότητες και προοπτικές αποτελούν συντελεστές διεύρυνσης των ορίων της ελευθερίας μας. Για παράδειγμα, η θύελλα της ενημέρωσης που κατακλύζει καθημερινά τ’ αυτιά μας και την ψυχή μας συντείνει στην πορεία απελευθέρωσης του ανθρώπου;

         Γεγονότα, σχόλια, προτάσεις, πληροφορίες, χαμόγελα, προγνωστικά, μπολιάζουν τον απροστάτευτο δέκτη και δημιουργούν την ψευδαίσθηση του δικαιώματος της επιλογής. «Εσύ επιλέγεις, εσύ αποφασίζεις» ακούμε συχνά και η ψευδαίσθηση της αυτοβουλίας γίνεται η μεγαλύτερη πλάνη. Με άλλα λόγια, συνειδητά ή ασυνείδητα βιώνουμε μια πραγματικότητα που επιβάλλει περιορισμούς, όχι μόνο της ελευθερίας, αλλά και της ίδιας της ατομικότητας. Ο φόβος της περιθωριοποίησης λόγω διαφορετικότητας και ο κοινωνικός ρατσισμός που συνοδεύει συχνά πολλές φωνές διαμαρτυρίας προς τους μηχανισμούς μαζοποίησης και ιδεολογικής χειραγώγησης αποτελούν την πραγματικότητα της εποχής μας. Κατ’ επέκταση, ο σύγχρονος άνθρωπος κινείται και ονειρεύεται στα όρια μιας ελευθερίας αμφισβητούμενης, αν όχι φαινομενικής.

         Ανάλογα φαινομενική ελευθερία υπόσχεται ένα πολίτευμα στο οποίο η αναξιοκρατία, ο ξύλινος λόγος και το δίκαιο του ισχυρού έχουν αναχθεί σε παράγοντες αξιολόγησης νόμων και θεσμών. Ο σημερινός πολίτης, αφενός μεν αισθάνεται ασφαλής στα πλαίσια μιας μορφής κοινωνικής οργάνωσης που υμνεί το διάλογο, την ισότητα, τη δικαιοσύνη, αφετέρου δε κωφεύει μπροστά στο μέγεθος της απουσίας αυτών των αρχών από την καθημερινότητά του. Ο πολίτης σήμερα επενδύει στην παραγωγικότητά του και στο κυνήγι του ελεύθερου χρόνου. Ο μύθος του Σαββατόβραδου γίνεται το εφαλτήριο της απελευθέρωσης από τους φραγμούς της αβίωτης καθημερινότητας. Η ψυχαγωγία και οι προτιμήσεις της παρέας καταλήγουν μαζικές εκδηλώσεις εκτόνωσης και κοινωνικής προβολής, όπου παράγοντες όπως η μόδα, η διαφήμιση και η εξαπάτηση του Είναι, σαν ρεύμα λάβας, κινούν τα νήματα της επιλογής.

         Συμπερασματικά, θα κατέληγε κανείς στη διαπίστωση της κίβδηλης εικόνας μιας ελευθερίας που ορίζει μεγαλόστομα ο σύγχρονος τρόπος ζωής.

       Το ερώτημα ελεύθερος ή δέσμιος θα παραμένει πάντα ανοικτό για κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο. Οτιδήποτε κι αν υποστηρίξει κανείς δεν πρέπει ν’ αγνοεί εκείνο το σημείο σύγκλισης που αναβιώνει το όνειρο και επιβεβαιώνει το μεγαλείο της ανθρώπινης ύπαρξης: το μονοπάτι της εσωτερικής ελευθερίας. Αυτός ας είναι ο αγώνας μας και ο ποιητής μπροστάρης, γιατί:

«Θέλει Αρετήν και τόλμη η Ελευθερία»